Ακούστε αυτήν την είδηση: mp3
Διαβάστε το πλήρες κείμενο μετά το άλμα...
Αθήνα 08/12/2008
Συνεχίζονται για τρίτη μέρα σε ολόκληρη τη χώρα τα επεισόδια και οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από ειδικό φρουρό αργά το βράδυ του Σαββάτου, και η ερώτηση στα χείλη όλων είναι: «Πόσο τραγικά ηλίθιος μπορεί να είναι κάποιος, για να πυροβολήσει ένα παιδί; Πόσο τρομαχτικά ανεγκέφαλος; Δε θα 'πρεπε η χρήση βίας να είναι έσχατη λύση κι όχι αντακλαστική αντίδραση; Μήπως λέγονται ειδικοί φρουροί επειδή είναι φρουροί με ειδικές ανάγκες; Κι άμα είναι έτσι, γιατί τους δίνουν όπλα; Κάτσε, δικό μου είναι αυτό το αμάξι που καίγεται;»
Απαντώντας στις κατηγορίες για δολοφονία ανηλίκου, ο ειδικός φρουρός δήλωσε: «Μα φαινόταν τουλάχιστον 18!», χωρίς, όμως, να πείθει ιδιαίτερα.
Σκηνές ωμής βίας περιέγραψε ανταποκριτής του Alpha Radio, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να ξυλοκοπούν διαδηλωτές εντελώς απροκάλυπτα, μπροστά στα μάτια εξοργισμένων περαστικών. Κοινώς, οι αστυνομικοί δεν. Έμαθαν. Τίποτα.
Την ίδια στιγμή, το Mega πήρε το αυθεντικό βίντεο της δολοφονίας και το πρόβαλε έχοντας προσθέσει συνθήματα και ήχους διαδηλώσεων. Προφανώς, θεωρήθηκε πως το αρχικό βίντεο αδικούσε τους ειδικούς φρουρούς και, στα πλαίσια της σωστής και αντικειμενικής ενημέρωσης, αποφασίστηκε αυτή η ανισορροπία να διευθετηθεί. Στη συνέχεια, μεταδόθηκε μοντάζ εικόνων αστυνομικής βίας με μουσική υπόκρουση την Άνοιξη απο τις «Τέσσερις Εποχές» του Vivaldi. «Όπως φαίνεται ξεκάθαρα από το ντοκουμέντο, δεν τους δέρνουν, τους μυούν στην κλασική μουσική.»
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση φαίνεται να έχει παραλύσει εντελώς, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης αναλώνονται σε πολιτικές σκοπιμότητες οργανώνοντας 3 διαφορετικές πορείες στο κέντρο της Αθήνας και φωνάζοντας σαν μανάβηδες στη λαϊκή: «Εδώ η καλή πορεία! Όχι τη δική τους πορεία, τη δική μας!»
Το αντιεξουσιαστικό κίνημα, από την πλευρά του, ξεχύθηκε στους δρόμους σαν ποπκόρν σε ανοιχτή κατσαρόλα - κάνοντας τα πάντα χάλια και χωρίς συγκεκριμένο στόχο. Τα αιτήματα τους είναι ακόμη ασαφή: «Ποιος 15χρονος; Εμένα ο μπαμπάς μου πουλάει ασφάλειες αυτοκινήτων» δήλωσε μπάχαλος, σπάζοντας με το κράνος του το παρμπριζ ενός σταθμευμένου Ι.Χ. Λίγο πιο δίπλα ένας συναγωνιστής του αναφώνησε οργισμένος: «Κάδος σκότωσε τον αδερφό μου!»
Ίσως, όμως, έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται μία ελπίδα εκτόνωσης της κρίσης. Καθώς ένας άντρας των ΜΑΤ γρονθοκοπούσε έναν φοιτητή, λίγο πιο δίπλα ένας κουκουλοφόρος πετούσε μολότωφ στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Για μια στιγμή, τα βλέμματα τους διασταυρώθηκαν. Μέσα σε αυτήν τη στιγμή, τα πάντα άλλαξαν. Μέσα σε μία, μαγική, στιγμή συνειδητοποίησαν πόσα κοινά έχουν. Ξάφνου, παράτησαν ό,τι έκαναν και όρμηξαν ο ένας προς τον άλλον. Όχι για να πλακωθούν, όχι. Για να αγκαλιαστούν.
Σιγά-σιγά, κι άλλοι ακολούθησαν το αλλόκοτο παράδειγμά τους ώσπου στο τέλος, μπάτσοι και μπάχαλοι, μονιασμένοι, άρχισαν να τρέχουν πίσω από τους πολίτες, μανιασμένοι, για να τους σπάσουν τα κεφάλια.
